czwartek, 30 stycznia 2014

Nieszpory Agnieszka Drotkiewicz zapowiedź

Po zapoznaniu się z fragmentem książki jestem pewna, że to dla mnie idealna lektura.  Uwielbiam historie, które zmuszają do refleksji, poruszają aktualne tematy, mówią o emocjach, uczuciach. Jestem jej bardzo ciekawa i czekam na nią z niecierpliwością.


Agnieszka Drotkiewicz (ur. 1981) – ukończyła stosunki międzykulturowe oraz kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim.
Opublikowała powieści „Paris London Dachau”, „Dla mnie to samo” i „Teraz”. Opublikowała także trzy zbiory rozmów: dwa wspólnie
z Anną Dziewit („Głośniej! Rozmowy z pisarkami” oraz „Teoria trutnia i inne”) a sama - "Jeszcze dzisiaj nie usiadłam". W sezonie
2009/2010 była kuratorką cyklu spotkań literackich „Daleko od Wichrowych Wzgórz” w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.
Redaktorka książki podsumowującej te spotkania -"Daleko od Wichrowych Wzgórz" oraz dramatu pod tym samym tytułem
wystawionego w Teatrze Dramatycznym w reżyserii Marcina Libera.

„Nieszpory” to zwierciadło, w którym możesz się przejrzeć;
gabinet luster, w którym współistnieją podobne do siebie, a jednak różne odbicia;
wnikliwy i wciągający obraz naszych czasów.

Agnieszka Drotkiewicz
Nieszpory
premiera: 27 marca
Skonstruowana niczym pieśń chóralna, rozpisana na głosy, czwarta powieść w dorobku Agnieszki Drotkiewicz
(nominowanej do Paszportu Polityki za książkę „Teraz”) nawiązuje tytułem do „Nieszporów maryjnych” Claudio
Monteverdiego, kompozytora, którego muzyka jest w książce bardzo istotna. To wielogłosowa opowieść
o samotności i miłości, o współczesnych emocjonalnych nomadach.
Joanna żyje między Polską i Paryżem, jak wiele współczesnych kobiet po trzydziestce jest ofiarą pracoholizmu
i syndromu wypalenia. Dla jej matki - Sylwii - najważniejszym tematem życia jest miłość do malarza Romana,
a dla niego sztuka jest drogą do przeżycia wzruszenia. Helena, 50-letnia sekretarka uniwersytecka tęskni
za bliskością innych i… Paryżem – metaforą przygody i powodzenia.
Ten chór poszukuje sensu życia w pracy, sztuce, miłości, religii. Używając oszczędnego i poetyckiego zarazem języka,
autorka „Nieszporów” pokazuje, że wszystko ma swoją cenę – zarówno szczęście, jak i jego brak, spełnianie marzeń
i ich porzucenie. Czyni to z namysłem, ciekawie, z humorem i ironią. 

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza